Kościół pw. Św. Jana Chrzciciela w Chmielnie

Stan zachowania witraży ocenić można jako dobry (witraże po konserwacji) oraz jako stabilny (pozostałe niekonserwowane).  Witraże w prezbiterium nr 14, 15, 16, w nawie nr 8, 9, 10, 17, 19, 20, 21, nr 1 w nadświetlu oraz witraż nr 13 w zakrystii poddano pracom konserwatorskim w latach 90 tegoż stulecia. Autorem tych ostatnich jest Krzysztof Mazurkiewicz z Koszalina, a prace odbywały się w 1998 roku. Nie stwierdzono wcześniejszych zabiegów naprawczych.  W trakcie konserwacji nieliczne zniszczone szkła zastąpiono elementami współczesnymi. Wiele spękanych szkieł sklejono bezbarwnym, nieco już żółknącym klejem. Przesunięcia widoczne okiem nieuzbrojonym świadczą o małej staranności pracy. Liczne retusze wykonano metodami na „zimno”, nie są one jednak wykonane estetycznie. Jednym z narzędzi służących do integracji elementów nowych i oryginalnych jest marker. Część spękań połączono dodatkowymi listwami ołowianymi. Warstwy malarskie są częściowo skorodowane. Odnotowano wymianę całej oryginalnej siatki ołowianej na nową. Witraży nie zakitowano od strony awersu. Na nowej siatce pojawiają się pozostałości po płynie do lutowania w postaci żółtych plam. Szkło zabezpieczające w postaci bezbarwnej szyby float zostało dołożone do rewersu witraży bez należytego dystansu i wentylacji. W kilku przypadkach zamontowano ponownie witraże po konserwacji i restauracji w skorodowanych ramach stalowych.
Witraże niekonserwowane zachowane są w stanie stabilnym. Można zaobserwować spękania i ubytki w szkle oraz wypaczenie całej siatki ołowianej. Szkła wykazują wstępne oznaki korozji od strony rewersu. Metalowe elementy montażowe są w znacznym stopniu pokryte produktami korozji.